شخصی در فیسبوک نظر داده بود "کاش بچه های ایرانی رو از افغانی جدا میکردین من دلم نمیخواد تا بچه های خودمون هستن به یه کشور دیگه کمک کنم!
امروز که داشتم آرزوهای بچه ها را در سایت میخوندم دیدم که یه بچه افغان به اسم فرهاد نوشته بود: دوس دارم پلیس بشم تا به کشورم افغانستان کمک کنم!"
اینو که خوندم یاد آرزوی سوسن کوچولوی افغان افتادم که وقتی ازش پرسیدم آرزوش چیه؟ با نگاهی غم بار بهم گفت: دوست دارم مردم
با من خوب رفتار کنن و بهم فحش ندن و دعوام نکنن!
این را بهزاد هم تو آرزوهاش گفت که: دوست دارم بچه ها دیگه ما را فحش ندن و در خونه مان را نزنن و بهمون فحش ندن!
هردوشون تو دو روز جداگانه برام گفتن که چون افغانی هستن مردم باهاشون خوب رفتار نمی کنن و بهشون فحش میدهند و آنها برای همین ناراحتند و من درد و رنج را از این رفتار بد در چهره شان حس می کردم و چقدر کار هموطنانم برایشان درد داشت که رفتار عادی دیگران برایشان آرزو بود چه برسد رفتار محبت آمیز!
پس اگر حتی نمی تونید آرزوی مادی کودکی را در این لیست برآورده کنید، از این به بعد هرجا یکی از آنها را دیدیم، یادمون باشه که رفتار خوب با آنها یکی از آرزوهاشونه...



دلنوشته مهناز؛ از اعضای جمعیت امام علی