یادم هست معاون مدرسه مان همیشه چک می کرد که مرتب باشیم. حتی سر صف گاهی ناخن ها را چک می کردند و پیش میآمد که کسی را به خانه بفرستند بخاطر نداشتن لباس مناسب!

اما حالا اینجا در خانه علم کودکانی هستند که پابرهنه به مدرسه می آیند. نه بخاطر اینکه تنبلی کرده اند و کفش نپوشیده اند، بلکه به این دلیل که دمپایی هم ندارند تا پایشان کنند. اما مربی های خانه علم کسی را بخاطر پوشش محکوم نمی کنند.

و باز یادم هست که چند وقت پیش مدیر مدرسه فریبا (یکی از بچه های خانه علم) او را بخاطر اتو نداشتن مقنعه اش تنبیه کرده بود. بیچاره نمی دانست که آنها در خانه شان اتو ندارند...

خدایا خانه علم را خانه ای امن برای همه کودکان بی پناه قرار بده