خانه دوست چه شکلیست؟
خانه ایست که هر شب مهمان رویای کودکانش است
و فردا صبحش، میزبان خنده هایشان.
خانه ایست که چون مادر، بی قید و شرط دوست می دارد فرزندانش را.

خانه ایست به جای هر چه که باید در زندگی می بود، اما نیست.
خانه ایست که در زمستان گرم است و در تابستان خنک.
در بهار شکوفه ریزان و در پاییز برگ ریزان.
جاییست که به برف زیبایی می بخشد.
برفی که برای کسی که سرپناهی ندارد، جز درد نیست.
خانه جاییست که به باران تخیل می بخشد، بارانی که کابوس یک بی خانمان است.
بی خانمانی که او هم روزی کودکی بود، با آرزوی خانه ای.

کوچک است؟ باشد. شمعی کوچک می تواند بر همه تاریکیها پیروز گردد.
قدیمیست؟ چه بهتر. تخیل بهتر پرواز می کند.

بیاییم و به کودکان رویایی هدیه کنیم.
بیاییم و خواب آنها را بسازیم
تا بیداری آنها ساخته شود.
.
.
.
سهمی در ساختن رویا و بیداری کودکان کار و محروم از تحصیل داشته باشیم
http://www.facebook.com/events/1446882852219807