.:::: نمی رنجیم و کافر نخواهیم شد! ::::.

======================

خداوند بلند کردن صدا را به بدگویی دوست ندارد، مگر از آن کس که به او ستمی شده باشد، و خدا شنوا و داناست (سوره 4، آیه ی 148)

هر کس به طریقی دل ما می شکند؛ بیگانه جدا دوست جدا می شکند؛ بیگانه اگر می شکند حرفی نیست؛ من در عجبم دوست چرا می شکند؟

به «ما» ستمی شده است و اینک در اینجا به بدگویی که نه، ولی به دفاع از خویش خواهیم پرداخت. هر چند شاید در این دفاعیه، لاجرم ضربتی بر جان نامردمان روزگار وارد آید که خدای را سپاسگزار خواهیم بود گَر چُنین شود. «ما»یی که در اینجا از آن حرف می زنیم، نه منیت بدبویِ آدمیتِ ماست و نه احساسات جریحه دار عده ای جوان و دانشجو که صبح تا به شام خود را وقف خدمت به کودکانی کرده اند که دینداران و بی دینان و حکومتیان و اپوزیسیون فراموششان کرده اند و به بحث های تئوریک و دشنام گویی به هم سرگرم و دلخوش و منتفع اند.

این «ما»، صدای کودکان دردکشیده است. صدایی که قرن هاست در گلوی مظلومان خفه شده است. از سعادت ماست که سهممان در زندگی همین است که فریاد دادخواهی اینان باشیم و توهین شنیعی که بر ما روا داشته اند. زخمی بر خودخواهی ما نیست، بلکه دیواری است که بر اطراف ما می کشند و تار عنکبوت ظریفی است که بر پیرامون ما می تنند تا ما را از بطن مردم دور دارند و بدینسان، مرگ ما را رقم زنند؛ که خوش استخوانی در گلوی حرام خواران و خوش خاری در چشم دین فروشان بوده ایم در این 15 سال گذشته و همه همتشان این است که آب را گل آلود کنند و در این وانفسای روزگار، مُهر پلید خویش را بر پیشانی ما زنند تا مردمان پاکدلی که دل خونین از همه زشتی ها و دورویی ها دارند، از کنار ما رمیده شوند و ما راهی نداشته باشیم جز آن که برای بقا به جانب حکومت یا اپوزیسیون کم رمق و بی تعصب بغلتیم تا اذهان کوچک به سادگی بتوانند ما را دوست یا دشمن بنامند و از کنارمان بی تفاوت بگذرند...

اینان نمی دانند که اگر ما را چاره ای نماند، محوشدن را به بودن در هر یک از این دو سو همواره ترجیح می دهیم. اما قبل از محو شدن، فریادی کر کننده خواهیم بود که در تاریخ بماند. این تهمت زنندگان می دانند که تمام سرمایه ی جمعیت امام علی، اعتماد مردم است و حال می خواهند با منتسب ساختن ما به حاکمیت یا بدیل نحیف آنان در آن سوی آب، این یگانه سرمایه ی جمعیت را غارت کنند. تصمیمشان بر این است که صدای مظلومیت میلیون ها انسان دردمند را که از گلوی جمعیت برخاسته است، خفه کنند و خدا می داند که ابلیس در محضر اینان، شاگردی بیش نیست.

جمعیت همواره از فعالیت خیریه ای صرف، گریزان بوده است و سعی داشته جریان سازی اجتماعی مثبت انجام دهد و رفع معضلات حاد اجتماع را به اولویت اول جامعه تبدیل کند. نتایج ما برای یک نهاد جوان دانشجویی، بسیار بزرگ بوده است و البته هراس آور برای آنان که همیشه ترجیح می دهند، آثار فقر برجای مانده ناشی از دزدی ها و فسادشان را خیریه های بی صدا و بی نفس، بروبند و بشویند و ما که هرگز این راه را نرفته ایم را کمین می کشند که از میان بردارند.

ماده 91 قانون مجازات اسلامی جدید که امکان مساعدی برای قضات جهت پرهیز از صدور حکم اعدام برای قتل های زیر 18 سال فراهم می کند از پی آمدهای «طفلان مسلم» جمعیت امام علی است.

صدور بخشنامه درباره ثبت نام از کودکان بی شناسنامه در مدارس رسمی، از نتایج مستقیم مراجعات بی شمار و اعتراضهای موثر به ارگان های مربوطه و فعالیت همه روزه و دائم بیش از هفده خانه ایرانی جمعیت امام علی در ارائه خدمات آموزشی، پزشکی و هنری و ورزشی به کودکان بازمانده از تحصیل در سراسر ایران است.

مواردی از این دست، از اهداف کوتاه و میان مدت این جمعیت است و اینان که تیغ تهمت بر ما کشیده اند نیک می دانند که این نهاد پیشرو هرگز در بحث «عدل در جامعه»، خواسته هایش را محدود نخواهد.

انگ زدن به ما و چسباندن به این سوی و آن سوی آب، فقط انگ زدن به ده هزار عضو دانشجو و جوان جمعیت نیست، بلکه نماد تمایلی است آشکار از سوی صاحبان زر و زور و تزویر برای خاموش کردن فریاد درد و زجر میلیون ها میلیون کودک که در آتش فقر و گرسنگی و جهل و تبعیض می سوزند و ذره ذره آب می شوند.

جمعیت امام علی اگر امروز به عنوان یکی از قدرتمندترین نهادهای مستقل اجتماعی و دانشجویی در امر ریشه کنی معضلات اجتماعی شناخته شده است، به واسطه اعتماد مردمان پاکدلی بوده است که نفس به نفس همراه طرح و برنامه ها و فعالیت های جمعیت بوده اند و اینک عده ای با مقصود و عده ای نیز ناآگاه و با اطلاعات اندک، به قضاوتی سخت وهم آلود پرداخته اند و طلب آرامش برای روح مرحوم سربندی در ایونت «زندگی را به ریحانه بازگردانید» دستاویز قرار داده اند تا ما را سایه نشین درخت حاکمیت معرفی کنند!! و جوری حرف می زنند انگار ما از ورود به این ماجرا فقط به نجات ریحانه تاکید داشته ایم! در حالی که در متن ابتدای ایونت از همان آغاز به روشنی ذکر شده است: «ما نه قاضی هستیم و نه بازپرس و نه افرادی که بخواهیم در دایره ذهنمان شواهد و قرائن اندک موجود را به قضاوت بنشینیم که محکمه ای عادلانه روزی برپا خواهد گشت و سره را از ناسره خواهد گزید.» و در جایی دیگر: «تمام تلاش ما بخشیدن آرامش به خانواده سربندی و فرونشاندن آتش شعله ور خشم آنها و نیز جلوگیری از اعدام دختری از دختران جامعه است که می تواند دختر خود ما باشد.»

در تمام متن های منتشر شده در پیج حتی یک مورد را نمی توان یافت که ما مرحوم سربندی را تبرئه کرده باشیم یا متهم ساخته باشیم و نیز هرگز ریحانه ی عزیز را قاتل یا بری از اتهام قتل معرفی نکرده ایم. زیر این حیطه ی فعالیت این ایونت نبوده و نیست و نخواهد شد. در همان چند خط ابتدای ایونت نیز ذکر شده است: «اقشار مختلفی از مردم با تفکرات مذهبی و سیاسی گوناگون در حمایت از توقف اعدام ریحانه در حال تلاشند. پس اگر رویه ما به مذاقتان خوش نمی آید، از تخطئه و تخریب ما در این فرصت کم پرهیز نموده و به آنها بپیوندید.»

طلب آرامش برای یک درگذشته و جلوگیری و پرهیز از اهانت به فردی که دستش اینک از دنیا کوتاه است و فرصت دفاع از خود ندارد و جرمش هم نسل کشی و به راه انداختن یک جنگ جهانی و هتک حرمت صدها زن و دختر نبوده است که بگوییم رسوایی ِ میلیونی حقش است، آیا باید سبب شود که جمعیت امام علی را عمال این گروه و آن حزب و آن حکومت معرفی کنند؟!!! به راستی که «شرم» حق دارد اگر دیگر دلش برای این سرزمین تنگ نشود و هرگز بازنگردد!

ما را با آن کس که دهانش را به شیطان اجاره داده و روحش را فروخته تا دنیایش را از بدبختی کشورهای جهان سوم و نفرت و جنگ پراکنی میان مردمان کوچه و خیابان، آباد کند، کاری نیست. دست حقیقت آنان را بر جای خواهد نشاند در زمانی که دور نیست. اما آنان که ما را قضاوت کرده اند و نمی دانستند، ولی اینک می خواهند بدانند، بدانند: جمعیت همواره از موضع گیری سیاسی پرهیز کرده است، اما تُندترین اعتراضات اجتماعی را در دو دهه ی اخیر بی گمان جمعیت امام علی داشته است (نسبت به جهل و فقدان آگاهی اجتماعی، نسبت به کار اجباری کودکان، نسبت به صدور احکام نامتناسب برای جرم های کودکان، نسبت به فقر گسترده و اعتیاد فراگیر، نسبت به سواستفاده از دختران بی پناه، نسبت به قوانین ناصحیح و لایحه های غیرحمایتی از کودکان از جمله لایحه ازداج با فرزندخوانده، نسبت به وضعیت اسفبار زنان سرپرست خانوار و...).

مدارکش نیز به قول آن نامبارک (که از فقر گفت و فقر زایید و رفت)، موجود است! به سایت جمعیت و آرشیو مجلات داخلی ما و کلیپ های مان بر روی اینترنت مراجعه کنید. حرف از پچ پچ های پُشت میز کافه ها یا یک خط یادداشت در یک وبلاگ نیست، متن مکتوب صحبت هایی است که در همایش هایی با حضور هزاران نفر مطرح شده است. و فقط هم نقد نبوده است، پیش و بیش از نقد، کار اجرایی و عملی برای موارد متعددی انجام می شود، و در واقع الگوسازی می شود.

در سال 88 از سوی کاندیداهایی که امروز محبوب یا مغبوضند پیشنهادات جالبی به جمعیت شد برای حمایت از کمپین های این افراد و در عوض قول حمایت های میلیاردی و سالن های بزرگ و... که همه این پیشنهادات رد شد. چون ما نمی خواهیم در کنار سیاستمداران بایستیم. بلکه می خواهیم آنان به تواضع و عشق و صداقت و تعهد بیایند و مردانه در کنار کودکان دردمند دیارمان بایستند.

ترجیح می دهیم بدون یک سکه، کنار کودکانمان باشیم تا اینکه دریوزه ی صاحبان قدرت شویم.

در جمعیت امام علی، علاوه بر شیعیان، ما مفتخریم به حضور اعضای سنی، مسیحی، کلیمی و همه افرادی که در جستجوی مذهب خویش هستند.

در جمعیت امام علی ما مفتخریم به حضور اعضایی با گرایش های متفاوت سیاسی، اجتماعی، مذهبی و... که همه و همه بر یک اصل متفقند: «آن چه برخود نمی پسندی، بر دیگری نیز مپسند!»

همه اعضای این جمعیت معتقدند که کودکان معصومند و نباید تاوان گناهان، تفاوت عقاید و مشکلات حل نشده ی دنیای بزرگسالان را بدهند.

آنان که دستی در امر مجوز گیری برای نهادهای مستقل داشته اند، می دانند ماه ها و سال ها دویدن ده ها عضو یک NGO برای یک ورق پاره به نام ِ مجوز، چه معنایی دارد و حتما واقفند که معنای این سردواندن این نیست که اینNGO ، از دل حاکمیت برآمده است!

این دفاعیه تمام شد. اما هر آن چه پس از این گفته شود، ما به راه حقیقتی که یافته ایم، ادامه می دهیم؛ که باور داریم: «ما حقیم و حق را می گیریم.» و البته هرگز کافر نخواهیم شد:

به قول خواجه شمس الدین حافظ شیرازی:

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم؛ که در طریقت ما کافریست رنجیدن

=========

www.facebook.com/events/594229563992047

جمعیت دانشجویی امام علی- علیه السلام