صورت های سوخته و انگشت های ذوب شده در آتش شما را، وعده های توخالی وزرا و وکلا و صاحب منصبان ترمیم نخواهد کرد. کاش جایی بود که تسویه حساب های شخصی و سیاسی متعفن اش نساخته باشد، جایی که بتوان از این کم کاری ها و دروغ ها و وعده ها شکایت کرد. جایی که دستوری قاطع صادر کند برای درمان کودکان بی پناه سرزمین مان...