کودکی که از غذا و آب محروم شده است، بزرگترین حقی که از او سلب شده است، فقط غذا و آب نیست، رویای کودکانه‌اش است که هر سرزمینی را عطر می‌بخشد، وجود می‌بخشد.


جمعیت امام علی (ع) راه مردی است که بزرگی‌اش اگر بودن در کنار این کودکان نبود، برایش هیچ ارزشی نداشت. برای مولا علی مهم بود که شبانه از خواب، برای این کودکان بیدار شود. شبانه از تخت حکومت پایین بیاید که این پایین آمدن و از خواب پریدن، اوج بیداری انسان است.


بر دوش یک بزرگ(پیامبر)، بزرگی می‌رود (علی) که بتها را (در کعبه) بشکند. بر دوش علی(ع) کودکان می‌روند که بت درون را بشکنند. آن روز راه خدا شروع می‌شود؛ در چشمان این کودکان وقتی به تو نگاه می‌کنند؛ باورت می‌کنند، مادرت می‌خوانند، پدرت می‌خوانند، بودن را به تو یاد می‌‌دهند، عقده‌هایت را می‌گیرند، دردهایت را می‌گیرند، خدا را به تو می‌دهند.

او تجربه خدا را دارد تو تجربه خود، او رنج کشیده، تو در بی‌رنجی زندگی کردی، تو فکر می‌کنی پایان رنج هستی اما به او که نگاه می‌کنی حل همه رنج‌هاست.



✳️‌شارمین میمندی‌نژاد، موسس جمعیت امام علی - گردهمایی بازآموزی مددکاران جمعیت امام علی از سراسر کشور


goo.gl/Woi4je